رقابت جهانی و وضعیت ایران در سیاستگذاری AI
در حالی که کشورها مانند آمریکا با بودجههای کلان (۱.۵ میلیارد دلار غیرنظامی در ۲۰۲۵) و استراتژیهای جامع، هوش مصنوعی را پیش میبرند، ایران با رقابت داخلی میان نهادها دست و پنجه نرم میکند. از سازمان ملی AI که در اردیبهشت ۱۴۰۴ منحل شد تا ستاد جدید توسعه فناوری، عدم ثبات مدیریتی روند را کند کرده و شرکتهای خصوصی را سردرگم نموده است.
موازیکاری میان معاونت علمی و وزارت ارتباطات
شورای ملی راهبری AI با ریاست رئیسجمهور در آبان ۱۴۰۴ تصویب شد، اما شورای عالی انقلاب فرهنگی با ادعای موازیکاری مخالفت کرد. معاونت علمی بر حمایت از دانشبنیانها تمرکز دارد، در حالی که وزارت ارتباطات زیرساختهای دیجیتال را اولویت میدهد؛ این کشمکشها منابع را هدر میدهد و نقشهراه ملی را ناممکن میسازد.
پیامدهای اتلاف منابع و نیاز به همافزایی
این رقابتها ایران را از رقابت جهانی دور میکند و به جای نوآوری، به چتباتهای نمایشی محدود میماند. اصلاح ساختارها و تمرکز بر همکاری، کلیدی است تا فرصتهای اقتصادی و اجتماعی AI از دست نرود. سؤال اصلی این است: چه نهادی فرمان را به دست خواهد گرفت؟