دانشمندان استرالیایی در تلاش هستند تا نسل جدیدی از ابررایانهها را بسازند که برای انجام شبیهسازیهای پیشرفته و کارآمد در زمینه یادگیری ماشین طراحی شدهاند. این ابررایانههای نورومورفیک قادرند به مانند مغز انسان، 228 تریلیون عملیات سیناپسی را در هر ثانیه انجام دهند.
هوش مصنوعی به زودی یک تحول بزرگ تکنولوژیکی را رقم خواهد زد و به احتمال زیاد در همه جنبههای زندگی ما تأثیر خواهد گذاشت. اما برای دستیابی به این پیشرفتها، به مقادیر عظیمی از قدرت محاسباتی نیاز است. به عنوان مثال، تنها سرورهای هوش مصنوعی فروخته شده توسط NVIDIA ممکن است به اندازه برخی کشورهای کوچک انرژی مصرف کنند.
در مقابل، کامپیوترهای فعلی میتوانند با سرعت بالا دادههای پیچیده را یاد بگیرند یا میلیاردها عملیات ریاضی را در هر ثانیه پردازش کنند، ضمن آنکه فقط 20 وات انرژی مصرف میکنند.
به همین دلیل، تیمی در دانشگاه وسترن سیدنی مشغول ساخت ابررایانه نورومورفیک DeepSouth هستند که اولین دستگاهی خواهد بود که قادر به شبیهسازی شبکههای عصبی اسپایکی در مقیاس مغز انسان است.
پروفسور آندره ون شایک، مدیر مرکز بینالمللی سیستمهای نورومورفیک، توضیح میدهد که پیشرفت در درک مغزها با استفاده از نورونها به دلیل ناتوانی در شبیهسازی شبکههای مشابه مغز در مقیاس واقعی، محدود شده است. او اشاره میکند که شبیهسازی این شبکههای عصبی در کامپیوترهای معمولی با استفاده از GPU و CPU بسیار کند و پرمصرف است. اما سیستم جدیدی که آنها در حال ساخت آن هستند، این محدودیتها را برطرف خواهد کرد و درک ما از مغز را بهبود خواهد بخشید. این پلتفرم همچنین برنامههای محاسباتی در مقیاس مغز را در زمینههای مختلف از جمله سنجش، زیست پزشکی، روباتیک، فضا و کاربردهای هوش مصنوعی توسعه خواهد داد.

انتظار میرود که DeepSouth در آوریل 2024 به بهرهبرداری برسد. تیم تحقیقاتی امیدوار است که این سیستم بتواند حجم بزرگی از دادهها را با سرعت بالا پردازش کند، در حالی که اندازهای کوچکتر از سایر ابررایانهها داشته باشد و به لطف استفاده از رویکرد شبکه عصبی خود، انرژی بسیار کمتری مصرف کند.
این سیستم مقیاسپذیر از سختافزارهای تجاری موجود استفاده میکند، بنابراین در آینده ممکن است برای انجام وظایف مختلف توسعه یابد. هدف این پروژه نزدیک کردن پردازش هوش مصنوعی به روشی است که مغز انسان کار میکند، و این امر به ما امکان یادگیری بیشتر در مورد مغز و ایجاد پیشرفتهای متنوع را میدهد.
در همین حال، تیمهای دیگری نیز روی همین موضوع کار میکنند اما از زاویهای متفاوت. برخی تیمها در حال استفاده از بافت مغز انسان به عنوان بخشی از تراشههای کامپیوتری سایبورگ هستند که نتایج قابل توجهی به دست آوردهاند.